مقالات

پدر و مادر خوب بودن یا محبوب بودن؟

پدر و مادر خوب یا محبوبوالدین خوب می دانند که مواقعی پیش می آید که کودکان دوست دارند کارهایی انجام دهند که باعث شکست آنها می شود. اغلب افراد جوان و بی تجربه تمایل دارند که بر اساس خواسته ها و تمایلاتشان رفتار کنند تا بر اساس نیازشان. کسانی که مراقب آنها هستند معمولاً عاقل تر، پخته تر و با تجربه ترند؛ بنابراین گاهی والدین تصمیماتی می گیرند که خوشایند و مطلوب کودکان نیست و باعث می شود کودکان در این مواقع احساس بازنده و قربانی بودن کنند.

اما پدر یا مادر بودن به محبوب بودن و تن در دادن به هر آنچه کودکان می خواهند و آرزو می کنند ربطی ندارد، بلکه اتخاذ تصمیماتی است که حقیقتاً به صلاح کودک است، صرف نظر از اینکه کودک چه برداشتی در آن موقعیت دارد.

همیشه به یاد داشته باشید که پدری یا مادری، اساساً یک داد و ستد توأم با ناخشنودی است و مستلزم پختگی عقلانی و تعهد بسیار بالایی برای تشخیص این ناخشنودی و انطباق انتظاراتشان بر طبق آنهاست. به خاطر داشته باشید که آنچه کودک را خوشحال می کند، درست مخالف آن چیزی نیست که او را ناخشنود می سازد یا سبب عدم رضایت او می شود. برای مثال کمبود هوا یک عامل عدم رضایت است. هوا واقعاً شما را خشنود نمی کند اما اگر به آن دسترسی نداشته باشد، شدیداً ناراحت می شوید.”هوا ” در خانه برای والدین در حکم درک کردن، حمایت کردن، تشویق کردن، عشق ورزیدن و داشتن ارتباط منطقی است. نداشتن این چیزها در خانه عامل ناخشنودی و عدم رضایت است. بدون آنها بچه ها ناخرسند هستند، ولی داشتن آنها بچه ها را خوشحال نمی کند و بنابراین لازم است که والدین انتظاراتشان را بر این اساس منطبق سازند.

فردریک  هرزبرگ، اولین بار نظریه رضایت/ عدم رضایت را مطرح کرد که کاربردهای بسیاری برای والدین در بر داشته است.

1-  انتظار قدر دانی و ستایش زیادی از فرزندان خود نداشته باشید. اگر آنها از شما قدر دانی کردند که چه بهتر ولی انتظار آن را نکشید.

2-  خوشحال باشید و تا جایی که امکان دارد عوامل عدم رضایت و ناخرسندی را حذف کنید.

3-  عوامل خرسندی را به کودکان تحمیل نکنید. شما نمی توانید فرآیند های طبیعی را با اجبار به وجود بیاورید.

همه ی و الدین با کودکانی سر و کار خواهند داشت که دایماً در حال ابراز انواع عدم رضایت و ناخشنودی هستند اما به خاطر داشته باشید که تمام کارهایی که شما برای فراهم کردن زمینه های خشنودی و امنیت برای کودکانتان انجام می دهید، معمولاً مسکوت باقی می مانند و در موردشان صحبتی نمی شود. بنابراین اشتباه نکنید و گمان نداشته باشید که عدم قدردانی کودکان شما و بیان نارضایتی آنها بیانگر کیفیت نامطلوب کار شما به عنوان پدر یا مادر است.

نوشته شده در گروه: روانشناسی

ارسال دیدگاه (۰) ↓

ارسال دیدگاه