مقالات

تحلیل فیلم لوسی

فیلم لوسی:

 Lucy_poster2_30viewفیلم لوسی به کارگردانی لوک بسون در ژانر علمی‌تخیلی- اکشن مورد بحث و تحلیل ما می‌باشد. این فیلم با بازی فوق العاده‌ی اسکارلت جوهاسنون و مورگان فریمن محصول سال 2014 آمریکا بوده و نظر مخاطبان زیادی را به خود جلب کرده است. لوسی فیلمی بسیار جذاب و عجیب غریب است. اما چرا؟

در ابتدا موضوع فیلم جای بحث دارد. موضوعی که به ابرانسان می‌پردازد. ابرانسانی که در وجود همه‌ی ما انسان‌ها وجود دارد. البته تحلیل این بحث مربوط به رواشناسان است. اما در تحلیل سینمایی این اثر چنین می‌توان بیان کرد که فیلم به دنبال تحلیل شخصیتی به نام لوسی می‌رود که دارای جذابیت‌های ظاهری و اروتیک بوده اما روی آن‌ها دست نمی‌گذارد، بلکه به دنبال ماورای آن می‌رود. و آن ماورا چیست؟!

نیرویی خارق‌العاده است که لوسی به آن دست می‌یابد و کارگردان به دنبال کشف و نشان‌دادن آن به بیننده می‌رود. با کشف هورمونی در بدن انسان و تزریق آن به خود انسان یعنی لوسی در اندازه‌ای متفاوت، نیرویی عجیب پدیدار می‌شود. اشتباه نکنید، فیلم تخیلی و دروغین نیست بلکه واقعی است و از واقعیتی پنهان سخن می‌گوید. کارگردانی و دکوپاژهای خاص، بیننده را در فضایی قرار می‌دهد که لحظه‌ای نتواند چشم از تصویر بردارد. بیان این موضوع مهم و علمی درواقع نیاز به تجزیه و تحلیل علمی دارد. در نتیجه کارگردان و نویسنده برای تلطیف فضای خشک علمی، خطی داستانی با فضایی اکشن قرار می‌دهد تا در لا‌به‌لای آن این موضوع علمی را بیان کند. البته هنر فیلمسازی آمریکایی را از یاد نبرید. به قول خودشان ما فیلم‌هایی می‌سازیم که بیننده را میخکوب کند. درست است میخکوب شدیم اما نه با صحنه‌های اروتیک، نه با تیر و تیراندازی و وحشت، نه با لوسی زیبا رو، بلکه با حس تعجب.

07

وقتی فیلم را می‌بینید حسی توام از تعجب و امید در شما متبلور می‌شود. لوک بسون در این فیلم می‌خواهد بگوید: انسان تو خیلی بیش از آن هستی که فکر می‌کنی. به قول سقراط بزرگ ما از خودمان هیچ نمی‌دانیم. ضمناً کارگردان قصد دارد تلنگری بر ما بزند و ما را با خودمان آشنا بسازد. وقتی با لوسی همراه می‌شوید و همه جا می‌روید، طبیعتاً با سختی‌های مسیرش طرف می‌‌شوید اما در می‌یابید که همه چیز به دست انسان شدنی است.

morgan

لوسی با استاد دانشگاهی آشنا می‌شود که ایفا‌گر نقش آن مورگان فریمن می‌باشد. همان شخصی که فیلم ایوان قدرتمند را در نقش خدا بازی کرده است. پس بی‌دلیل نیست که کارگردان جدا از اینکه می‌دانسته فریمن غولی در بازیگری است، خواسته در موضوع فیلم هم استاد دانشگاهی باشد که مریدان زیادی دارد و عالمی بزرگ است اما کٌمیتش می‌لنگد و بیش از آن پیش نمی‌رود چرا که خودش را نشناخته است. حال با لوسی برخورد می‌کند و پرده از مقابل چشمانش کنار می‌رود و با دنیایی جدید روبرو می‌شود. هر چه لوسی بیشتر پیش می‌رود قوی‌تر شده و در سکانس‌های مختلف درصدهایی را مثلاً 50% یا 70% می‌بینیم که هر چه بالاتر می‌رود، قدرتمندتر می‌شود. تا جایی که گویی زمین جای ماندن نیست و هر چه در آن است در دستانش به سهولت قرار می‌گیرد و به قولی فرمانروای آن می‌شود.

قطعاً با یک بار دیدن فیلم به عمق قضیه پی نخواهیم برد. اما لوسی فیلم نیست، شعر است. شعر نیست، نقاشی است و هیچ نیست و همه است. این نکته را فراموش نکنید شاید در ابتدا با فیلمی اکشن و مفرح و سرگرم‌کننده طرف باشید اما بدانید آن‌قدر مفاهیم لایه لایه در فیلم وجود دارد که هر لایه جای بررسی زیاد داشته و هفتاد من مثنوی است. در واقع نمی‌توان گفت فیلم چه ژانری می‌باشد.

در آخر فیلم، با جمله‌ای از دهان لوسی روبرو می‌شویم که باز هم میخکوبمان می‌کند. صدای لوسی را می‌شنویم که به ما می‌گوید‌: میلیون‌ها سال زندگی کردین و نفهمیدین… حالا بفهمید. بله! لوسی بد تلنگری بر ما می‌زند. فیلم تمام می‌شود و تیتراژ بالا می‌رود اما ما می‌مانیم و هزاران سوال بی‌پاسخ و فیلم تمام می‌شود و در ذهن ما شروع.

با تشکر

فرهاد فرنوش

کارشناس سینما و مترجم

Farhad_farnoosh@yahoo.com

نوشته شده در گروه: پیام راز, مصاحبه ها

ارسال دیدگاه (۱) ↓

1 دیدگاه

  1. سینا آوریل 9, 2015

    با سلام وعرض تشکر
    انتظار داشتم مطالب عمیق تری راجع به این فیلم غنی گفته شود.
    احتمالا به خلاصه نویسی اکتفا شده است.

    پاسخ

ارسال دیدگاه