مقالات

اضطراب اجتماعی

«کاهش استرس اختلال اضطراب اجتماعی»

تلخیص :ساغر غفرانی

 اختلال اضطراب اجتماعی را می توان اختلالی دانست که با ترس از ارزیابی منفی و سطوح بالای اضطراب و اجتناب در موقعیت های اجتماعی و عملکردی مشخص می شود.

 سطح معینی از اضطراب نه تنها برای بقا بلکه برای انجام امور زندگی ضروری می باشد ولی در صورت فراتر رفتن از سطح معینی، این اضطراب، نقش انطباقی خود را از دست داده و منجر به رفتارهای غیرانطباقی میشود که در این صورت می توان آن را بیمارگونه تلقی نمود.

اختلال اضطراب اجتماعی را می توان یکی از انواع اختلالات اضطرابی دانست که با ترسی مشخص و ثابت از شرمنده شدن یا مورد ارزیابی منفی قرار گرفتن در موقعیت های اجتماعی، یا در زمان انجام فعالیتی در حضور دیگران است  افراد مبتلا به این اختلال از ارزیابی منفی دیگران در موقعیتهای کار کردی مانند صحبت کردن در جلوی دیگران، امتحان دادن و یا نوشتن و موقعیتهای اجتماعی مانند رفتن به مهمانی ها می ترسند و در نتیجه اغلب سعی می کنند که از این موقعیت ها اجتناب کنند و یا با ناراحتی قابل توجهی این شرایط را تحمل می کنند. در دو دهه ی گذشته، پژوهش های بالینی قابل توجهی در زمینه ی اختلال اضطراب اجتماعی صورت گرفته است. یک عبارت کلیدی برای الگوهای شناختی رفتاری اختلال اضطراب اجتماعی این است که اضطراب اجتماعی، به طور جزئی پاسخی به ارزیابی منفی ادراک شده از سمت و سوی دیگران است. ساختار ترس از ارزیابی منفی شامل احساس دلهره و نگرانی در مورد ارزیابی های دیگران، نگرانی ناشی از این ارزیابی های منفی و انتظار و توقعی است که دیگران در مورد یک نفر فقط به طور منفی قضاوت خواهند کرد، می باشد.

 مدل های مختلف اضطراب اجتماعی بیان می کنند که در اضطراب اجتماعی، توجه به سمت محرکهای تهدید کننده ای معطوف می شود که به طور خاص به ترس از ارزیابی منفی مربوط است. برای مثال بیان می کنند که وقتی افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی میترسند که دیگران آنها را مورد ارزیابی منفی قرار دهند، توجهشان را به سوی محرکهای تهدید کننده ی درونی مثل واکنش های اضطراب سوق می دهند. این مسئله شانس ارزیابی مجدد موقعیت را از بین می برد و با عملکرد اجتماعی در تعارض قرار می گیرد و باعث می شود شخص به این نتیجه برسد که ممکن است همان گونه که خود احساس می کند، از نظر دیگران نیز مضطرب به نظر برسد. همسو با این یافته ها، پژوهش – های دیگر نیز نشان داده اند که سوگیری توجه به عملکرد افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی آسیب می رساند.

این افراد در مقایسه با افراد گروه کنترل، سوء گیری توجه بیشتری دارند.  این سوگیری توجه دلالت بر این دارد که افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی، به طور منظم، با توجه تسهیل شده به سمت تهدید اجتماعی یا مشکلاتی در رهایی از تهدید را نشان میدهند تحقیقات نشان داده است که افراد دارای اضطراب اجتماعی توجه متمرکز بر خود افزایش یافته ای دارند و تمایل به ارزیابی بیش از اندازه قابلیت مشاهده نشانه های اضطراب دارند.

منابع:

کریم گل محمدی، محمدرضا شعیری، محمدعلی اصغری مقدم ۳، شیما ظهرابی

۱٫ کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه شاهد، تهران، ایران. (نویسنده مسئول) ۲. دانشیار گروه روانشناسی بالینی دانشگاه شاهد، تهران، ایران. ٣. استاد گروه روانشناسی بالینی دانشگاه شاهد، تهران، ایران. ۴. کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه شاهد، تهران، ایران

نوشته شده در گروه: مقاله

ارسال دیدگاه (۰) ↓

ارسال دیدگاه