مقالات

آموزش فرزندپروری بر کاهش مشکلات اجتماعی نوجوانان

The effectiveness of parenting education to parents on reducing social problems and lack of attention to adolescents emotional and behavioral problems

اثربخشی آموزشی فرزندپروری بر کاهش مشکلات اجتماعی و کمبود توجه نوجوانان دارای مشکلات عاطفی و رفتاری

تلخیص: شقایق صادقی

نوجوانی از جمله مراحل رشد و تکامل است که آثار آن در بلند مدت اهمیت ویژه ای دارد. دوره ای که همراه با شور و هیجان، عواطف متناقض، تغییرات جسمی و هیجانی و پراز تنش است.  نوجوانان تحت تأثیر هیجان دست به کارهای عجیب وگاهی غیرمنطقی میزنند و قادر به مهار احساسات خود نیستند.

مشکل نقص توجه در نوجوانی با مشکلات اجتماعی و رفتارهای پرخطر در ارتباط است. به خاطر وجود مشکلات رفتاری، نوجوان از سوی دوستان و جامعه همسالان احساس طرد شدن میکند. پژوهش ها حاکی از آن است مشکلات رفتاری فرزندان با سبک های فرزندپروری والدین در ارتباط دارد.

 خانواده به عنوان یکی از اساسی ترین سازمان های تعیین کننده سلامتی و بیماری اعضای خود محسوب میشود و والدین با شیوه ی فرزند پروری خود از مهمترین ، کیفیت روابط نوجوانان با والدین، بر موفقیت  عوامل در رشد روانی-اجتماعی فرزندان هستند.

کیفیت روابط نوجوانان با والدین، بر موفقیت ، او در عبور از تکالیف رشدی این دوران و کسب توانایی های لازم برای ورود به سنین بزرگسالی پراهمیت می باشد. تعامالت والد- فرزندی باکیفیت با ایجاد یک چهارچوب سالم بین فردی باعث رشد هیجانات و رفتارهای اجتماعی مطلوب. و تعاملات ناسازگار بین والد و فرزند رفتارهای مخرب  در سطح اجتماع را برای فرزندان در پی دارد.

نوع رابطه والدین با فرزند خود در توسعه عاطفی و اجتماعی آنها نقش مهمی دارد و ارتباط نادرست والدین و نوجوانان یکی از عوامل انحراف نوجوانان در این دوره است. حمایت والدین در کسب امنیت و سلامت روحی و روانی فرزندان تأثیر بسیار زیادی دارد و دور شدن از محبت والدین منجر به بحران ها ، و آسیبهای روحی و روانی مانند افسردگی، ناامیدی، خشم و نابهنجاری های اجتماعی در میان نوجوانان می شود. کیفیت نامطلوب ارتباطی والد و نوجوان زمینه ساز افزایش مشکلات رفتاری و روان شناختی در نوجوانان است.

از ابزار سیاهه مشکلات رفتاری برای انداره گیری مشکلات رفتاری نوجوانان استفاده می شود.

تعاملات والد و فرزند از مهمترین عوامل مؤثر شناخته شده که در یک فرد رشد و نمو پیدا میکند. والدین و ارتباطات خانوادگی نقش مهمی در محافظت از نوجوان و ارتکاب آنان به رفتارهای پرخطر ایفا میکند. همچنین روابط مطلوب والدین و فرزندان باعث می شود نیازهای جسمی و روانی فرزندان در خانواده به خوبی برآورده شود و به عنوان منبع بانفوذ، نقش بسیار مهمی در گرایش نوجوان به سمت رفتارهای پرخطر دارند. از سوی دیگر آموزش به والدین منجر به کاهش مشکلات رفتاری و هیجانی در فرزندان می شود. در تبیین این یافته ها این گونه میتوان گفت که والدین با یادگرفتن شیوه رفتار مناسب و کنترل هیجان های خود سازش خود را با مشکلات اجتماعی فرزندانشان بالا می برند.

منبع:

رویش روانشناسی،تیر ۱۴۰۱

)۱۳۸۶ .)بررسی اثر مشاوره و آموزش والدین بر میزان کورتیزول بزاقی و عالئم رفتاری در کودکان و نوجوانان مبتال به اختالل رفتار تخریبی. دانشگاه علوم پزشکی اراک.۱۰(۴ :)۴۹-۴۳٫ http://jams.arakmu.ac.ir/article-1-90-fa.html منصورنژاد، ز.، ملکپور، م.، قمرانی، ا. )۱۳۹۸ .)تبیین تجارب خود تعیین گری دانش آموزان با اختالل رفتاری برون یسازی شده: رویکردی پدیدارشناسانه، http://jqr1.kmu.ac.ir/article_90966.html .183-191،)۲(۸ ،سالمت علوم در کیفی تحقیقات میرزائی فیضآبادی، س.، مولوی، ا.، و طاهری، ن. )۱۳۹۸ .)رابطه بین تنظیم هیجانی و بازداری شناختی در گرایش رفتارهای پرخطر نوجوانان دختر http://psychology.iauahvaz.ac.ir/article_669002.html .123-136 ، )۵۲(۷ .اجتماعی روانشناسی. مشهد شهر نصیرینیا، ن.، معماریان، ر.، و راسخی، ع.ا. )۱۴۰۰ .)تأثیر برنامه آموزشی مهارتهای ارتباطی والدین بر میزان عزتنفس دانشآموزان دختر نوجوان. https://payeshjournal.ir/article-1-1435-fa.html .191-199،)۲( ۲۰ .پایش Achenbach, T. M., & Rescorla, L. A. (2001). Manual for the ASEBA school-age forms & ,

نوشته شده در گروه: مقاله

ارسال دیدگاه (۰) ↓

ارسال دیدگاه